Laatste nieuws

Richard Walker kondigt aan dat hij na 40 jaar dienst met pensioen gaat bij Floveyor.

Richard Walker gaat na 40 jaar met pensioen bij Floveyor

Op 21 december viert Floveyor opnieuw een belangrijke mijlpaal. Technisch directeur Richard Walker gaat na 40 jaar dienst met pensioen. Tijdens zijn loopbaan heeft hij op veel verschillende gebieden gewerkt, waaronder metaalbewerking, productiebeheer, technisch ontwerp, R&D, en verkoop en marketing. Hij heeft ook geruime tijd als algemeen directeur gefungeerd, voordat hij de functie van technisch directeur op zich nam.

 

Richard kwam bij het bedrijf werken toen zijn vader aan het roer stond en hij verlaat het nu terwijl zijn zoon de functie van algemeen directeur bekleedt. Niemand bij Floveyor is zo lang en op zoveel verschillende niveaus zo nauw betrokken geweest als Richard. Voordat hij het gebouw voor de laatste keer verlaat, hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om zijn gedachten te vragen over een carrière van 47 jaar in de materiaalverwerking. Zoals gewoonlijk was Richard hoffelijk en gul met zijn informatie en kennis. We begonnen met Richard de makkelijkste vraag te stellen.

Welke rol heb je het leukst gevonden?

Ik heb van alles gedaan, van de vloer vegen tot directeur. Wat ik het leukst vond, was samen met de ingenieurs werken aan de ontwikkeling van De moderne aeromechanische transportband van Floveyor (AMC) voor industriële transportsystemen en poederverwerking. Het was geweldig om samen te werken met het hele team, dat bestaat uit mensen die op dezelfde golflengte zitten. Ze zijn inspirerend en denken buiten de gebaande paden.

 

Het is gewoon ongelooflijk om te zien hoe we de aeromechanische transportband hebben verbeterd, die we al productie sinds 1963. We hadden gaandeweg hier en daar wat kleine aanpassingen doorgevoerd, maar in 2016 hebben we een volledig vernieuwde transportband op de markt gebracht. Het is opmerkelijk om te zien hoe hoog de kwaliteit van deze machines is. De afwerking van het roestvrij staal is uitstekend – de transportbanden zien er prachtig uit. Door het gehele productieproces te herzien, konden we bovendien de productiekosten verlagen.

De vroege ontwikkeling van Floveyor, van verschillende soorten zandgietwerk door de jaren heen (begin jaren ’70) tot volledig gefabriceerde transportbanden.
De moderne aeromechanische transportbanden van Floveyor voor industrieel transport en poederverwerking.

Wat waren je drie belangrijkste hoogtepunten in je carrière?

De eerste mijlpaal was het winnen van de Telecom Small Business Award in 1988, omdat Floveyor hierdoor op de kaart werd gezet. De prijs bestond uit een videopakket ter waarde van $30.000, wat destijds een behoorlijk bedrag was. We produceerden twee video’s van elk ongeveer vijf minuten; de ene was een reclamespot en de andere was bedoeld ter ondersteuning van ons verkoopteam. Ze zorgden onmiddellijk voor een ommekeer in het bedrijf en de verkoopcijfers schoten omhoog, net als de naamsbekendheid op de internationale markt. In die tijd werkten we met VHS-banden en lieten we er honderden produceren. Zodra mensen konden zien hoe het product in de trechter verdween, of hoe suiker, maïs of tarwe verdween, veranderde de verkoop van de ene op de andere dag.

Richard en Bob Walker tijdens een fotoshoot na het winnen van de Telecom Small Business Award in 1988.
Richard Walker in de studio na het winnen van de Telecom Small Business Award in 1988.
Richard Walker met een reeks materiaalmonsters op de filmset, na het winnen van de Telecom Small Business Award in 1988.
De gebroeders Floveyor op de filmset na het winnen van de Telecom Small Business Award in 1988.

Het tweede hoogtepunt vond niet plaats bij Floveyor. Ik verliet Floveyor in 1997, nadat ik 21 jaar bij het bedrijf had gewerkt. Ik ging aan de slag bij SPIRAC Engineering, een fabrikant van asloze schroeftransporteurs. Ik werd aangesteld als projectingenieur voor een enorm project in Singapore met 89 transporteurs ter waarde van ongeveer vier en een half miljoen dollar. Ik heb tweeënhalf jaar aan dat project gewerkt, waarbij ik me bezighield met alles van de lay-out en het ontwerp tot de productie. Omdat ik een achtergrond in de productie had, hield ik toezicht op het fabrieksproces en heb ik veel van hun productieprocessen geoptimaliseerd. Dit was hun enige fabriek die zonder ook maar één garantieclaim in gebruik werd genomen. Dat was echt een kroon op mijn werk.


Tot slot, nu ik de vernieuwde Floveyor AMC: we zijn momenteel bezig met de productie ervan En als je bedenkt hoezeer het allemaal is veranderd, is dat gewoon ongelooflijk. Onze medewerkers hebben het fantastisch gedaan. Er is één man die bijna 25 jaar in dienst is. Hij is bij ons begonnen als leerling en het werk dat hij nu levert is van topkwaliteit, vooral wat betreft die gespecialiseerde afwerking van roestvrij staal. Het team heeft het zo goed gedaan en dat is een belangrijke reden waarom ik dit als een hoogtepunt in mijn carrière beschouw.

Richard als uitvinder

Het polymeertouw van Floveyor

Richard, van beroep monteur en machinist, heeft zich altijd intensief gericht op het bouwen van betere machines. Een goed voorbeeld van zijn blijvende bijdrage aan de poederverwerking is de polymeerkabel van Floveyor. Richard zag dat er in de markt behoefte was aan verontreinigingsvrij transport, met name bij klanten die bezorgd waren over blootliggende draden die in contact zouden kunnen komen met voedingsmiddelen en consumptiegoederen.


Het idee van Richard was om een geëxtrudeerde draad te gebruiken die hij over het extrusieprofiel en de schijven perste en vervolgens met spuitgieten omhulde. Dit vroege ontwerp had te kampen met problemen doordat de persverbindingen onder belasting verschoven, wat tot defecten en storingen leidde. Wanneer de persverbindingen niet verschoven, kon de geëxtrudeerde polymeerdraad tientallen jaren meegaan.


Richard heeft veel tijd besteed aan de samenwerking met spuitgietbedrijven, waarbij hij de matrijzen en het spuitgietproces zo ontwierp dat de draad centraal bleef tijdens het spuitgieten van de coating over de draad en op de schijven. Het tweetraps spuitgietproces is uiterst complex en er was veel onderzoek en ontwikkeling nodig om het goed te krijgen. De investering heeft zijn vruchten afgeworpen. Dankzij Richards uitvinding is Floveyor wereldwijd marktleider op het gebied van het transporteren van levensmiddelen. 

 

Wat is je grootste prestatie?

De nadruk ligt op kwaliteit, te beginnen bij de productie. Ik heb het bedrijf stukje bij beetje bijgeschaafd, verbeteringen aangebracht en dingen toegevoegd. Als ik kijk naar hoe het bedrijf eruitzag toen ik begon, vergeleken met nu, is het niet meer hetzelfde bedrijf.

 

Net zo belangrijk was het invoeren van garanties en het leggen van de nadruk op klantenservice en ondersteuning. Als er iets mis is, vervangen we het gewoon meteen. Zonder meer. Er zijn aero-mechanische transportbanden van Floveyor die al 45 jaar in bedrijf zijn. We hebben gehoord dat onze kabels al meer dan 20 jaar in gebruik zijn. Een meelfabriek in India had een kabelconstructie die meer dan 80.000 bedrijfsuren had gedraaid, wat meer dan acht keer zo lang is als we onder ideale omstandigheden verwachten. Als we dat soort feedback krijgen, is dat echt verbazingwekkend.

Wat is het grootste risico dat je ooit hebt genomen?

Het bedrijf is opgericht door mijn vader. Daarna hebben mijn broer Bob en ik het bedrijf samen geleid. In 2005 stond Bob op het punt met pensioen te gaan. Ik wilde zijn aandelen in het bedrijf overnemen, maar mijn vrouw was niet echt enthousiast over dat idee. We hebben erover gepraat en ze stemde ermee in – we gebruikten een combinatie van dividenden en een banklening, wat niet al te zwaar op de begroting drukte.

 

We hebben de fabriek, de apparatuur en alle intellectuele eigendom daadwerkelijk gekocht. Bob heeft Production Machinery Company, de naam van het oorspronkelijke bedrijf, opgeheven. Ik heb altijd al onze naam willen veranderen, dus hebben we op 1 juli 2005 Floveyor Proprietary Limited opgericht.

De sfeer binnen het bedrijf veranderde onmiddellijk. We verhoogden de lonen van onze medewerkers, begonnen met het invoeren van kwaliteitsmaatregelen en legden de nadruk op klantenservice.

Tests voorafgaand aan de levering van de Floveyor-smaakstoflijn in 2010.

Was het een goed risico? Heeft het zijn vruchten afgeworpen?

Ja, vooral sinds Rhys bij het bedrijf is gekomen. Ik ben niet zo goed in marketing en financiën. Ik ben net als mijn vader – in hart en nieren een ingenieur. Rhys is mijn zoon, maar ik heb hem altijd gezegd dat als hij in het bedrijf wilde komen werken, hij mij daar zelf op moest aanspreken. Ik wilde geen verwachtingen scheppen voor zijn carrière, zoals onze vader dat bij Bob had gedaan.

 

Dat Rhys me vertelde dat hij graag bij Floveyor zou willen komen werken, behoort tot de hoogtepunten van mijn carrière. Hij is erg leergierig. Vanaf de eerste dag hoefde je hem iets maar één keer uit te leggen. Alle eigenaardigheden, de ins en outs – hij begreep ze meteen en ging ermee aan de slag.

Hoe is de verwerking van poeder in de loop van uw carrière veranderd?

De arbeidsomstandigheden zijn drastisch veranderd. Vroeger werd er nauwelijks of helemaal geen aandacht besteed aan veiligheid en gezondheid op het werk of aan het welzijn van de werknemers. De blootstelling aan stof was verschrikkelijk en de explosiegevaarlijkheid van stof vormt een absoluut gevaar. Door het gebruik van Floveyor-transportbanden werden veel van de stofproblemen onmiddellijk opgelost. Veel bedrijven wilden geen geld uitgeven aan stofafzuigers, maar de volledig gesloten Floveyor betekende voor hen een grote verbetering.

 

Er is nog nooit een Floveyor ontploft, omdat ze van nature veilig zijn aan de binnenkant. Er kunnen wel vonken ontstaan aan de binnenkant, maar er is nog nooit een ontploft. Een paar wereldwijde gebeurtenissen, zoals steden in Engeland die werden opgeblazen doordat meel- en suikerfabrieken in brand vlogen: het waren dat soort gebeurtenissen die ervoor zorgden dat overheden meer verantwoording gingen afleggen.

 

Sommige van de voedingsfabrieken waar je binnenkwam, waren schokkend. In principe waren er twee verschillende soorten voedingsfabrieken. Er waren de fabrieken van goede kwaliteit, waar men zorg droeg voor het product en de reputatie van het merk. Op sommige plekken lag wat stof, maar ze maakten schoon, spoelden alles af met een slang, ze deden wat ze konden. En dan waren er nog de andere, waar je ratten en kakkerlakken aantrof. Dan denk je: dat merk koop ik nooit meer. En dat was het ergste aan deze sector. Je ging naar bedrijven om een offerte op te stellen en het schrok je af, vooral in de voedingsindustrie. Er zijn waarschijnlijk 30% bedrijven waar je nooit meer iets zou kopen, omdat je wist hoe hun bedrijfsruimtes eruit zagen.

 

Dat is nu allemaal veranderd. De wetgeving is aanzienlijk aangescherpt.

Als je één dag zou moeten kiezen die er echt uitsprong, wat was dan voor jou de meest gedenkwaardige dag?

 

Dat moet wel het winnen van die Telecom-prijs in 1988 zijn geweest, want dat heeft ons echt op de kaart gezet. We kregen radio-interviews, krantenartikelen, productvideo’s en reclamespots. Daarvoor kende niemand ons. Dat heeft ons leven behoorlijk op zijn kop gezet.

Hoe zie je de toekomst van Floveyor?

Rhys is een visionair; hij heeft zijn blik altijd op de toekomst gericht. Ik zie een enorm potentieel voor het bedrijf onder zijn leiding. Rhys onderzoekt voortdurend hoe we ons via de markten kunnen ontwikkelen en wat we met onze technologie kunnen bereiken. Op korte termijn zie ik Floveyor-producten worden ingezet in batterijproductie. 

 

Ik zie voortdurende verbetering door middel van techniek en ons werk op het gebied van R&D. Onze ingenieurs zijn voortdurend bezig met onze transportbanden. Hoe kunnen we deze verbeteren? Hoe kunnen we het uiterlijk aanpassen? Hoe kunnen we ze gebruiksvriendelijker, veiliger en gemakkelijker te bedienen maken voor de operators? Elke dag verandert er wel iets. Ik zie dus een enorm potentieel aan de productkant.

Wat ga je het meest missen aan Floveyor?

Het ligt vast aan het personeel. Ik kan niet zo makkelijk met mensen praten. Ik kan de hele dag over Floveyor praten, maar ik ben niet op de hoogte van het laatste voetbalnieuws of wat er op politiek vlak speelt. Dat soort dingen interesseren me helemaal niet. Op sociaal vlak kan ik hier met iedereen een praatje maken. Dat ga ik missen.

 

Wat ga je doen als je met pensioen bent? Wat zijn je plannen?

In januari gaan we naar Sydney om familie te bezoeken. We hebben nog geen retourticket gekocht. We gaan een auto huren en gewoon op bezoek gaan bij vrienden. Daarna komen we terug om de laatste renovatiewerkzaamheden aan ons huis af te ronden.

 

Daarna gaan we wat rondreizen. We willen Queensland verkennen, want buiten Brisbane hebben we nog niet veel gezien. Ik moet naar China om afscheid te nemen van onze Chinese manager. Hij heeft me behandeld als familie en we hebben enorm veel respect voor elkaar. Ze hebben zich de afgelopen jaren enorm voor ons ingezet. Daarna staan een reis naar Canada en de Verenigde Staten bovenaan ons lijstje.

 

Mijn vrouw en ik zullen onze christelijke levensweg voortzetten; die vormt een belangrijk onderdeel van ons leven. We wachten nog even op Gods leiding. We hebben op dat vlak een paar ideeën, maar nog niets concreets. We zullen wel zien hoe het zich ontwikkelt.

 

Wil je hier nog iets aan toevoegen?

In maart volgend jaar word ik 70, dus deze pensionering zat er al een tijdje aan te komen, maar nu is het zover. Ik weet dat het technische team er helemaal klaar voor is. Rhys kan de meeste zaken wel regelen en ze kunnen me bellen als ze ergens helemaal geen raad mee weten.

 

Ik sta nog steeds klaar voor een adviesgesprek als ze dat nodig hebben. Geen zorgen. Ik kom nog steeds af en toe even langs om hallo te zeggen en bij te praten.

 

Laten we Richard samen feliciteren met zijn 40-jarige dienstverband bij Floveyor en zijn bijdragen aan de vooruitgang op het gebied van poederverwerking door middel van innovatie en uitmuntende techniek. We gaan hem missen!