Agglomeratie in bulkzakken:
Gids voor meertraps materiaalconditionering

Als grote agglomeraten voorbij de vorige stadia glippen, kunnen ze zich manifesteren als problemen bij het transport en daarbuiten.

• Hopper overbrugging en ratholing: Transportbanden worden vaak gevoed door trechters. Een trechter boven een feeder of schroef kan last hebben van brugvorming als het materiaal nog samenhangende klonten heeft. Van overbrugging is sprake als materiaal een boog of korst vormt over de uitlaat. Het wordt vaak veroorzaakt door een paar hardnekkige klonten die een stabiele boog vormen die niet doorbroken kan worden door fijner materiaal. Dit houdt de stroming tegen totdat de brug instort en er ingegrepen moet worden. Ook als de brug niet volledig instort, kan de stroom door de trechter worden gekanaliseerd en niet gelijkmatig naar beneden stromen. Om dit te beperken, moet je zorgen voor een trechterontwerp met massastroming of gebruik maken van apparaten zoals trilmotoren, luchtfluïdisers of mechanische roerders in de trechter. Grondige deagglomeratie zonder grote stukken die een brug vormen is de beste preventie.
• Vastlopen en slijtage van de schroeftransporteur: Een doseerschroef kan een brok tegenkomen die hij niet kan duwen. De brok kan met de schroef meedraaien in plaats van vooruit te gaan, waardoor de motor uiteindelijk overbelast raakt. Een brok kan ook vast komen te zitten tussen de schroefvlucht en de trogwand, waardoor de schroef geblokkeerd raakt. Veel schroeven hebben koppelbegrenzers of sensoren. Als de beveiliging in werking treedt, moet u de blokkering opheffen volgens de blokkeerprocedures. Kluiten kunnen ook de slijtage verhogen. Een harde insluiting werkt als een slijpsteen tegen de schroef of voering. Als in een proces abrasieve klonten worden verwerkt, is het raadzaam om geharde of met slijtage beklede schroeven te gebruiken. 
• Verstopping van pomp en klep: Als het downstreamproces inhoudt dat de vaste stof in een vloeistof of slurry wordt omgezet, kunnen klonten kleppen of pompinlaten verstoppen. Een klont kan zich vastzetten in een roterende klep van een pneumatische transportband of de eductor van een jetpomp blokkeren. In reactoren kan een grote klomp onopgelost op de bodem blijven liggen, waardoor de capaciteit van het roerwerk wordt opgebruikt of later een afvoerklep verstopt raakt. Te grote klonters kunnen zelfs een foutieve meting op niveausensoren veroorzaken doordat ze bovenop drijven en het vat voller doen lijken. Bij het transport in deze systemen wordt vaak een laatste kans zeef of rooster geïnstalleerd bij het ingangspunt om alles wat te groot is op te vangen. 
• Langere meng- of oplostijden: Als het materiaal in een mengvat wordt getransporteerd, zullen overgebleven klonten de procestijd verlengen. Ze kunnen uiteindelijk uiteenvallen onder afschuiving, maar als de mengomstandigheden niet in staat zijn om de klonters snel te verwijderen, leidt dit tot buitensporig lange mengtijden of inhomogeniteit van het mengsel.. In een vloeistof hebben klontjes meer tijd nodig om op te lossen vanwege hun lagere oppervlakte-volumeverhouding. Dit kan de cyclustijden van een batch vertragen of, erger nog, sommige klontjes kunnen nooit volledig oplossen tegen de tijd dat de batch wordt gebruikt. Voor een reactor of formulering kan dat potentie- of concentratieverschillen betekenen. Voorkom deze downstream inefficiënties door ervoor te zorgen dat al het materiaal in fijne vorm is voordat het wordt getransporteerd.
• Productkwaliteit en -consistentie: Downstream apparatuur zoals zeven, verpakkers of extruders kunnen direct beïnvloed worden. Als het product naar een verpakkingsmachine wordt getransporteerd, kan een verrassingsklontje de trechter blokkeren of ervoor zorgen dat het gewicht niet klopt. In een extrusie of proces kan een klont een defect of schade aan de apparatuur veroorzaken. Kwaliteitscontrole omvat vaak een laatste controle op te grote deeltjes. Sommige systemen hebben als QA-stap een trilzeef of zeefmachine na het transport, die de te grote deeltjes hercirculeert of uitwerpt.